Rusya, Baimsky bakır projesi için ikinci RITM-200S reaktörünü test etti
ZiO-Podolsk, PEB-106 yüzer güç ünitesi için ikinci RITM-200S reaktörünü üretti ve hidrolik testlerle deneme montajından geçirdi. Her PEB-106 barajı, 58 MWe gücünde iki RITM-200S reaktörü barındırıyor ve toplam kapasitesi 106 MWe'ye ulaşıyor. Ünite, Çukotka'daki Baimsky bakır madenciliği kümesine güç sağlayacak dört yüzer platformdan ilkinin parçası ve 2028'de devreye alınması planlanıyor.
Rosatom'un Mekanik Mühendislik Bölümü'ne bağlı ZiO-Podolsk, PEB-106 (Plavuchevo EnergoBloka-106) adlı öncü yüzer güç ünitesi için ikinci RITM-200S reaktörünü üretti. Reaktör, güvenilirliğini doğrulayan hidrolik testlerin yanı sıra tüm bileşenlerin teknik şartnameye uygun oturduğunu gösteren deneme montajından da geçti.
Her PEB-106 barajı, her biri 58 MWe üreten iki RITM-200S reaktörü taşıyor ve toplam kapasite baraj başına 106 MWe'ye ulaşıyor. Öncü gemi için ilk reaktör mayıs ayında üretilmiş ve tren yoluyla St. Petersburg'daki Baltık Tersanesi'ne taşınarak montaj aşamasına geçilmişti.
Öncü ünite, Çukotka bölgesindeki Baimsky bakır madenciliği kümesine güç sağlayacak dört yüzer platformdan biri. İlk ünitenin 2028'de devreye alınması planlanıyor. Kümenin tam aktivasyonu için hedef 2031 yılı. 2 ve 3 numaralı ünitelerin 2028-2030 arasında kademeli olarak teslim edilip devreye alınması bekleniyor. 4 numaralı yedek ünitenin ise 2031'e kadar tamamlanması öngörülüyor; bu ünite, diğer üç ünitenin beş yılda bir gerçekleştirilen bakım ve yakıt yenileme döneminde şebekeye güç sağlayacak.
Projede birden fazla Rosatom kuruluşu görev alıyor. OKBM Afrikantov reaktör tesisinin baş tasarımcısı ve tam tedarikçisi konumunda. AEM-Spetsstal, St. Petersburg'da reaktörler için metalurjik hammadde üretiyor. Reaktör gövdesi ise nihai testlerin ve deneme montajının da yapıldığı ZiO-Podolsk'ta üretiliyor. Şimdiye kadar toplam 16 RITM reaktörü üretildi; bunların sekizi nükleer buzkıran filosunda halihazırda çalışıyor, 12'si ise farklı üretim aşamalarında. Yerli tersane kapasitesindeki birikim nedeniyle ilk ünitelerin çelik gövdeleri Çin'deki bir tersaneye yaptırılıp nükleer entegrasyon için St. Petersburg'a çekildi.
PEB-106'nın Cape Nagloynyn'de sabitlenmesi için Rosatom, kutup koşullarına özel hibrit bir deniz altyapısı geliştirdi. Baraj, sabit çelik kolonlara bağlı eklemli mekanik kollarla tutuluyor; bu sistem dikey hareketi mümkün kılarken yatay kaymayı engelliyor ve kıyıya uzanan 50 yüksek gerilim kablosunun zarar görmesini önlüyor. Ayrıca reaktörlerden gelen atık ısı, gövde çevresinde buz oluşumunu engellemek için kullanılıyor ve deniz tabanından sürekli hava kabarcığı salınarak buzlanma azaltılıyor.